نگاهی به پرونده خیانت / عدم فرهنگ سازی در روابط زوجین عامل خیانت

اتمام حجت کردم و گفتم اگر عواطف و احساساتم را از بین ببری، روزی خواهد رسید که حسرت بخوری و نتوانی روحیه‌ام را تغییر بدهی. حرف‌هایم را جدی نمی‌گرفت.

همسرم زن خوبی بود اما تحت‌تأثیر حرف‌های خواهرش قرار داشت. وقتی مرا با دیگر مردهای فامیل مقایسه می‌کرد، اعصابم خط‌خطی می‌شد.

اختلاف‌های ما از زمان عروسی دختر خواهر‌زنم خیلی جدی‌تر شد. همسرم می‌خواست سنگ تمام بگذارم و من از عهدۀ خرج و مخارج سنگین و خرده‌فرمایش‌های او بر‌نمی‌آمدم. رو‌در‌رویم ایستاد و مرا به باد توهین گرفت.

داشتم دیوانه می‌شدم ولی کاری از دستم بر‌نمی‌آمد. مثل سیر و سرکه می‌جوشیدم و حرص می‌خوردم. این کارها و حرف‌های توهین‌آمیزش، حس تنفر را در وجودم شعله‌ور کرده بود.

نفهمیدم چه شد که با دختری جوان در فضای‌ مجازی ارتباط برقرار کردم. این ارتباط به قرار ملاقات در پارک ختم شد. در همان دیدار اول، خانوادۀ آن دختر که در تعقیبش بودند، سررسیدند و دست به یقه شدیم. پای پلیس Police وسط کشیده شد و بعد هم همسرم را خبر‌دار کردند. خودش را بلافاصله رساند. گریه می‌کرد و از بی‌وفایی‌ام می‌نالید. مادر و خواهرش هم نفرینم می‌کردند. هیچ‌کس حاضر نبود به حرف‌هایم گوش بدهد. نمی‌خواهم بگویم که بی‌تقصیرم یا اشتباه خودم را توجیه کنم.

ای کاش من و همسرم قدر همدیگر را بیشتر می‌دانستیم و زندگی‌مان به اینجا کشیده نمی‌شد.

اگر شریک زندگی‌ام، شرایط زندگی‌مان را درک می‌کرد و چشم‌وهم‌چشمی را کنار می‌گذاشت و اگر من برای حل مشکلات و اختلاف‌هایمان، دنبال راهی منطقی و عقلانی می‌رفتم، این آبرو‌ریزی به بار نمی‌آمد.