احتراما تعیین وجه التزام قراردادی تا چه میزان خلاف نظم عمومی نخواهد بود؟
نظریه اکثریت: اصل بر اعمال مقررات ماده ۲۳۰ قانون مدنی است و به دادگاهها اجازه داده نشده است که وجه التزام را تعدیل کنند؛ مگر اینکه دادگاه احراز کند که قصد مشترک طرفین غیر از آنچه بوده که در قرارداد ذکر شده است. نظریه اقلیت: ضمن پذیرش قسمت اخیر نظریه اکثریت اضافه میشود که آنچه بابت عدم انجام تعهدات قراردادی شرط میشود، میتواند دارای دو ماهیت باشد. در مواردی قصد مشترک طرفین، پیشبینی خسارات آینده و تقویم آن است و در مقابل در برخی قراردادها قصد طرفین، تنبیه عهدشکن است. در ماده ۲۳۰ قانون مدنی ایران، قابل تغییر نبودن خسارات قراردادی پیشبینی شده است؛ اما در مورد وجه مقرر برای تنبیه عهدشکن، چنین حکمی وجود ندارد و چهبسا اساسا چنین شرطی خلاف نظم عمومی باشد. از جمله قراین مهم که بر اساس آن شرطی صرفا برای تنبیه و جزا در قرارداد گنجانده شده، غیرمتعارف و گزاف بودن آن است.
شکایت از همسایه مجرد به خاطر صدا در اتاق خواب
ماده ۲ کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹)
حمایت از همسر چگونه باید باشد
اجاره ملک مشاع توسط یکی از شرکا؛ حدود اختیار مالک و وضعیت قرارداد بدون اذن
ملک فاقد سابقه ثبتی چگونه سنددار میشود؟
سند آپارتمانهای فاقد پایانکار چگونه صادر میشود