۱- تاریخچه صندوق:

صندوق تأمین خسارت‌های بدنی به موجب ماده ۱۰ قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب ۲۳/۱۰/۱۳۴۷ هجری شمسی تأسیس شد و آیین‌نامه آن در تاریخ ۲۱/۰۴/۱۳۴۸ به تصویب هیأت وزیران رسید. ضمناً به موجب بند ۶ ماده ۵ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری مصوب ۳۰/۰۳/۱۳۵۰ اداره صندوق به بیمه مرکزی واگذار شده بود. طبق قانون مذکور صندوق یکی از مدیریت‌های بیمه مرکزی بوده و مدیر آن توسط رئیس کل بیمه مرکزی منصوب می‌شد.
قانون اصلاح قانون بیمه شخص ثالث مصوب ۱۶/۰۴/۱۳۸۷ سازمان، تکالیف و اداره صندوق را متحول کرد.
بر اساس قانون مذکور مدیر صندوق به پیشنهاد رئیس کل بیمه مرکزی ایران و تصویب مجمع عمومی و با حکم رئیس مجمع عمومی منصوب می‌گردد. ترکیب مجمع عمومی صندوق عبارت است از وزراء امور اقتصادی و دارایی ، بازرگانی ، کار و امور اجتماعی ، دادگستری و رییس کل بیمه مرکزی ایران.
طبق قانون مذکور میزان تعهدات صندوق برای جبران خسارت‌های بدنی افزایش یافت و تا حد دیه کامل مرد مسلمان در ایام حرام افزایش یافت و برای جبران تعهدات جدیدی که بر عهده آن گذاشته شد منابع درآمدی جدیدی برای صندوق منظورشد که در بخش منابع مالی صندوق در قانون اصلاح قانون بیمه شخص ثالث ذکر گردیده است.
ضمناً صندوق به موجب آیین‌نامه چگونگی اداره صندوق مصوب ۲۲/۰۹/۱۳۸۸ هیأت محترم وزیران دوره جدید فعالیت خود را انجام می‌دهد.که برخی از اقدامات صندوق تا پایان سال ۱۳۹۰در جداول ذیل آمده است.

۲- وظایف صندوق:

طبق ماده ۱۰ قانون فوق صندوق تأمین خسارت‌‌های بدنی برای حمایت از زیان‌دیدگان حوادث رانندگی که به دلایل زیر قابل پرداخت نیستند تأسیس شد.
–    فقدان یا انقضاء بیمه‌نامه.
–    بطلان قرارداد بیمه.
–    تعلیق تأمین بیمه‌گر.
–    فرارکردن و یا شناخته نشدن مسؤول حادثه.
–    ورشکستگی بیمه‌گر.
–    یا به طور کلی خسارت‌های بدنی خارج از شرایط بیمه نامه ( به استثناء موارد مصرح در ماده ۷)
توضیح : ماده ۷ قانون اشعار می‌دارد که موارد زیر از شمول بیمه موضوع این قانون خارج است:
–    خسارت وارده به وسیله نقلیه مسبب حادثه.
–    خسارت وارده به محمولات وسیله نقلیه مسبب حادثه.
–    خسارت مستقیم و یا غیرمستقیم ناشی از تشعشعات اتمی و رادیو اکتیو.
–    خسارت ناشی از محکومیت جزایی و یا پرداخت جرایم.

۳- نحوه تأمین منابع مالی صندوق:
به موجب ماده ۱۱ قانون فوق منابع مالی صندوق تأمین خسارت‌های بدنی به شرح زیر است :
الف – پنج درصد از حق بیمه اجباری موضوع این قانون.
ب- مبلغی معادل حداکثر یک سال حق‌بیمه بیمه اجباری که از دارندگان وسایل نقلیه‌ای که از انجام بیمه موضوع این قانون خودداری نمایند وصول می‌شود.
ج- مبالغی که صندوق پس از جبران خسارت زیان‌دیدگان بتواند از مسؤلان حادثه وصول نماید.
د- درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری وجوه صندوق.
هـ – بیست درصد از جرایم وصولی راهنمایی و رانندگی در کل کشور.
و- بیست درصد از کل هزینه‌های دادرسی و جزای نقدی وصولی توسط قوه قضائیه.
ز- جرایم موضوع ماده ۲۸ این قانون.
ح- کمک‌های اعطایی از سوی اشخاص مختلف.
تبصره ۱- در صورت کمبود منابع مالی صندوق ، دولت موظف است در بودجه سنواتی سال بعد کسری منابع صندوق را تأمین نماید.
تبصره ۲- درآمدهای صندوق از هر گونه عوارض معاف می‌باشد.
تبصره ۳- صندوق از پرداخت هزینه‌های دادرسی و اوراق و حق‌الاجرا معاف است.
تبصره ۴- اسناد مربوط به مطالبات و پرداخت‌های خسارت صندوق در حکم اسناد لازم‌الاجرا است.
تبصره ۵- عدم پرداخت حقوق قانونی صندوق از سوی شرکت‌های بیمه در حکم دخل و تصرف غیرقانونی در وجوه عمومی می‌باشد.
تبصره ۶- مصرف درآمدهای صندوق درمواردی به جز موارد مصرح در این قانون ممنوع بوده و حکم تصرف غیرقانونی در وجوه عمومی می‌باشد.

۳-آئین نامه چگونگی اداره صندوق

‏ماده ۱- در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

‏الف- قانون: قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسؤولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در ‏مقابل شخص ثالث- مصوب۱۳۸۷ –

ب- صندوق: صندوق تأمین خسارت های بدنی موضوع ماده (۱۰) ‏قانون

پ- بیمه مرکزی: بیمه مرکزی ایران

‏ماده ۲- صندوق دارای شخصیت حقوقی مستقل است و اداره ‏آن در امور مالی، معاملاتی، استخدامی و تشکیلاتی بر اساس مقرراتی خواهد بود که در بیمه مرکزی مجری می باشد. بالاترین مقام در اجرای مقررات یادشده ‏مدیر صندوق خواهد بود.

‏ماده ۳ ‏- ارکان صندوق به شرح زیر تعیین می شود:

الف- مجمع عمومی

‏ب- هیأت نظارت

‏پ- مدیر صندوق

‏ت- بازرس (حسابرس)

ماده ۴‏- مجمع عمومی صندوق متشکل از اعضای زیر می باشد:

الف – وزیر اموراقتصادی و دارایی

‏ب- وزیر بازرگانی

‏پ- وزیر دادگستری

‏ت- وزیر کار و اموراجتماعی

ث- رییس کل بیمه مرکزی ایران

‏تبصره ۱- مجمع عمومی در اولین جلسه یکی از اعضای خود را برای مدت دوسال به عنوان رییس انتخاب می کند.

تبصره۲- مدیر صندوق به عنوان دبیر مجمع عمومی بدون حق رأی در جلسات مجامع عمومی صندوق حضور خواهد یافت.

ماده۵- مجمع عمومی صندوق حداقل یک بار در سال با دعوت کتبی رییس مجمع عمومی حداکثر ظرف شش ماه پس از پایان هر سال مالی به منظور بررسی عملکرد صندوق و تصویب صورت های مالی آن تشکیل خواهد گرد ید و با حضور حداقل چهار نفر از اعضا رسمیت می یابد و تصمیمات آن با اکثریت آرای حاضران معتبر است. مجمع عمومی در طول سال به دعوت رییس مجمع یا بر اساس تقاضای یکی از اعضای مجمع یا مدیر صندوق نیز تشکیل می شود.

تبصره- مصوبات مجمع عمومی توسط رییس مجمع ابلاغ خواهد شد.

ماده ۶- وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است:

‏الف- تعیین خط مشی صندوق.

‏ب- تصویب آیین نامه های موردئیاز صندوق.

‏پ- رسیدگی و اظهارنظر درخصوص گزارش مدیر صندوق راجع به عملکرد و صورت های مالی صندوق و ئیز استماع گزارش حسابرس و بازرس قائوئی در مورد آئها و تصویب ترازئامه و صورت های مالی.

ت- بررسی و تصویب بودجه سالائه صندوق.

‏ث- اتخاذ تصمیم ئسبت په پیشنهاد رییس کل بیمه مرکزی در مورد تعیین مدیر صندوق.

ج- تعیین حقوق و مزایای مدیر صندوق.

‏چ- ائتخاب و عزل اعضای هیأت نظارت و تعیین میزان حق حضور در جلسات.

‏ح- اتخاذ تصمیم در مورد ایجاد یا ائحلال شعبه در مراکز استان ها و اعطای ئمایندگی صندوق به پیشنهاد مدیر صندوق و تأبید هیأت نظارت مطابق دستورالعمل مصوب.

‏تبصره – در صورت درخواست مدیر صندوق، بیمه مرکزی موظف است مکان هایی مناسب جهت استقرار دفتر مرکزی صندوق در تهران و شعب آن در استان ها و تأمین لوازم و تجهیزات و امکانات مناسب جهت ائجام فعالیت های صندوق فراهم کند.

خ- تصویب دستورالعمل مربوط به ضوابط اعطا و یا لغو نمایندگی، حدود وظایف و اختیارات ئماینده، میزان کار مزد یا حق الزحمه قابل پرداخت و سایر شرایط مربوط.

‏د- تعیین بازرس و میزان حق الزحمه وی.

‏ذ- انتخاب روزنامه کثیرالانتشار برای ائتشار متن کامل ترازئامه و صورت درآمد و هزینه صندوق.

‏ر- اتخاذ تصمیم در مورد مطالبات غیرقابل وصول صندوق به پیشنهاد مدیر صندوق و تأیید ‏هیأت نظارت.

‏ز- اتخاذ تصمیم درخصوص سایر مواردی که به موجب قانون در صلاحیت مجمع عمومی قرار دارد.

ژ- تصویب دستورالعمل نحوه رسیدگی و پرداخت و بازیافت خسارت با پیشنهاد مدیر صندوق.

ماده ۷ ‏- هیأت نظارت صندوق متشکل از پنج نفر عضو می باشد که چهار نفرآنان غیر موظف و با پیشنهاد مدیر عامل و توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند. مدیر صندوق، عضو هیأت نظارت صندوق نیز می باشد. جلسات هیأت نظارت حداقل ماهی یک بار با دعوت رییس هیأت نظارت یا هر یک از اعضا تشکیل می شود. صورتجلسات مذاکرات هیأت نظارت در دفتری ثبت و به امضای رییس هیأت نظارت رسیده و نگهداری خواهد شد.

تبصره- اعضای هیأت نظارت در اولین جلسه یک نفر را از میان خود به عنوان رییس هیأت ‏نظارت انتخاب می کنند.

‏ماده ۸‏- وظایف و اختیارات هیأت نظارت به شرح زیر می باشد:

الف- نظارت بر حسن اجرای مصوبات مجمع عمومی .

‏ب- بررسی و تأیید یا اعلام نواقص گزارش عملکرد سالانه، ترازنامه و سایر صورت های مالی صندوق ‏برای ارایه به بازرس

‏پ- تأیید بودجه سالانه و آ یین نامه های مورد نیاز صندوق برای ارایه به مجمع عمومی.

ت- تأیید سازمان و تشکیلات صندوق بنا به پیشنهاد مدیر صندوق.

‏ث- تأیید دستورالعمل پیشنهادی مدیر صندوق راجع به ضوابط اعطا و یا لغو نمایندگی، حدود وظایف و اختیارات نماینده، میزان کارمزد و یا حق الزحمه قابل پرداخت و سایر شرایط مرتبط با نمایندگی برای ارایه به مجمع عمومی برای تصویب.

‏ج- اعلام نظر و یا اتخاذ تصمیم نسبت به هر موضوع دیگری که از سوی مدیر صندوق پیشنهاد می شود.

ماده ۹ – مدیر صندوق به پیشنهاد رییس کل بیمه مرکزی ، تصویب مجمع عمومی صندوق و با حکم رییس مجمع عمومی برای مدت چهار سال منصوب می گردد. مجمع عمومی می تواند نسبت به انتخاب مجدد مدیر صندوق و یا عزل وی قبل از پایان مدت مذکور اتخاذ تصمیم نماید.

‏ماده۱۰‏- مدیر صندوق بالاترین مقام اجرایی صندوق است و دارای اختیارات لازم برای انجام امور صندوق در چارچوپ بودجه و برنامه مصوب وآیین نامه های مربوط و مصوبات مجمع عمومی و مصوبات هیأت نظارت می باشد و دارای وظایف و اختیارات به شرح زیر است:

‏الف- انجام امور صندوق براساس قانون، مفاد این آیین نامه و سایر مقررات مربوط.

‏ب- اجرای مصوبات و تصمیمات مجمع عمومی و هیأت نظارت و انجام امور اداری و اجرایی صندوق برابر بودجه مصوب.

پ- تهیه ترازنامه و سایر صورت های مالی و گزارش عملکرد صندوق در هر سال مالی و ارایه آن به هیأت نظارت برای بررسی، تأیید و ارایه به مجمع عمومی صندوق.

‏ت- تهیه برنامه و بودجه صندوق برای هر سال مالی و ارایه آن پس از بررسی و تأیید هیأت نظارت به مجمع عمومی صندوق.

‏ث- پیشنهاد ایجاد یا انحلال شعبه در مراکز استان ها و اعطا یا لغو نمایندگی صندوق و همچنین تهیه و ارایه دستورالعمل موضوع بند «ح» ماده (۵) این آیین نامه به مجمع عمومی صندوق پس از تأیید هیأت نظارت.

‏ج- به کارگیری کارکنان مورد نیاز صندوق و برنامه ریزی برای آموزش آنها در صورت لزوم.

‏چ- نمایندگی صندوق در مقابل اشخاص حقیقی یا حقوقی، دادگاه ها و سایر مراجع قضایی و غیرقضایی با حق توکیل و سایر اختیارات مندرج در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی از جمله مواد (۳۵‏) و (۳۶‏) قانون مذکور.

‏ح- پیگیری وصول به موقع و صحیح درآمدهای موضوع ماده (۱۱‏) قانون و انجام اقدامات لازم قانونی در این خصوص.

‏خ- انتشار ترازنامه و صورت درآمد و هزینه صندوق در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشار تعیین شده توسط مجمع عمومی ظرف سه ماه پس از تصویب.

‏د- نصب و عزل مدیران صندوق.

‏ذ- پیشنهاد افتتاح و یا بستن هرگونه حساب بانکی، سپرده گذاری نزد بانک ها و مؤسسات مالی و اعتباری مجاز و خرید و فروش اوراق مشارکت به هیأت نظارت برای تصویب با رعایت مقررات مربوط.

‏ر- تهیه و تدوین آیین نامه های مورد نیاز صندوق برای ارایه به هیأت نظارت.

‏تبصره ۱- مدیر صندوق می تواند به تشخیص و مسؤولیت خود قسمتی از وظایف و اختیارات خود را به هر یک از کارکنان صندوق تفویض نماید.

‏تبصره ۲‏- مدیر صندوق می تواند با تأیید هیأت نظارت صندوق، انجام بخشی از امور اجرایی و کارشناسی صندوق را که قابلیت واگذاری دارند از طریق انعقاد قرارداد به اشخاص حقیقی یا حقوقی واجد شرایط واگذار نماید.

‏تبصره ۳ – اسناد و اوراق تعهدآور صندوق از قبیل چک ها، بروات، سفته ها، قراردادها و سایر اوراق تجاری به امضای مدیر صندوق و یک نفر دیگر به انتخاب هیأت نظارت با مهر صندوق معتبر خواهد بود.

ماده ۱۱- مجمع عمومی از میان حسابداران رسمی، یک تا سه نفر را به عنوان بازرس برای مدت یک سال انتخاب می کنند و یا از طریق سازمان حسابرسی نسبت به انجام وظیفه بازرسی اقدام می شود.

ماده ۱۲- بازرس می تواند از تمامی امور صندوق اطلاع حاصل کند، اما حق مداخله در امور صندوق را نداشته و اجرای وظایف وی نباید مانع جریان عادی کار صندوق شود.

ماده ۱۳- بازرس درباره صحت صورت های مالی که مدیر صندوق برای تسلیم به مجمع عمومی تهیه می کند و همچنین درباره صحت مطالب و اطلاعاتی که هیأت نظارت در اختیار مجمع عمومی گذاشته است ، اظهارنظر نموده و گزارش جامعی به مجمع عمومی تسلیم می کند.

‏ماده ۱۴ ‏- مدیر صندوق گزارش عملکرد سالانه و همچنین ترازنامه و سایر صورت های مالی صندوق را حداقل سی روز قبل از تشکیل مجمع عمومی سالانه برای بررسی و اظهارنظر، تسلیم بازرس خواهد کرد. گزارش بازرس حداقل ده روز قبل از تشکیل مجمع عمومی سالانه در اختیار اعضای مجمع عمومی قرار می گیرد.

‏تبصره ۱‏- بازرس می تواند هرگونه رسیدگی و بازرسی را در هر موقع انجام داده و اسناد و مدارک و اطلاعات مربوط به صندوق را مطالبه و ملاحظه و رسیدگی نماید.

تبصره ۲- چنانچه بازرس اشکالاتی در کار صندوق ملاحظه نماید، مکلف است مراتب را به طور کتبی به اطلاع مدیر صندوق برساند و اگر نسبت به رفع اشکال اقدام نشد ، موظف است موضوع را به هیأت نظارت و مجمع عمومی گزارش نماید.

‏ماده ۱۵‏- سال مالی صندوق از اول فروردین ماه هر سال آغاز شده و در پایان اسفندماه همان سال پایان می یابد.

‏ماده ۱۶- صندوق موظف است حساب های درآمد، هزینه، دارایی و بدهی خود را به تفکیک ثبت و نگهداری کرده و هر شش ماه یک بار گزارش عملکرد وضعیت مالی و تعهدات خود را برای اعضای مجمع عمومی ارسال نماید.

‏ماده۱۷ ‏- هزینه های اداره صندوق بنا به درخواست مدیر صندوق به صورت علی الحساب از سوی بیمه مرکزی پرداخت می شود و در پایان سال مالی، معادل این مبلغ حداکثر تا سقف سه درصد از درآمد صندوق طبق تبصره (۳) ماده (۱۰‏) قانون با بیمه مرکزی تسویه حساب خواهد شد.

‏ماده ۱۸ ‏- شرکت های بیمه که مجاز به صدور بیمه نامه شخص ثالث می باشند، موظفند:

‏الف – در اجرای بند «الف» ماده (۱۱) قانون، معادل پنج درصد از حق بیمه هایی را که بابت بیمه اجباری موضوع قانون دریافت می نمایند، حداکثر ظرف سه روز از پایان هر هفته به حساب صندوق واریز نمایند.

‏ب- مبالغ موضوع بند «ب» ماده (۱۱‏) قانون را مطابق دستورالعمل مصوب مجمع عمومی صندوق وصول نموده و به صندوق پرداخت نمایند.

‏تبصره ۱- در صورتی که هر یک از شرکت های بیمه نسبت به پرداخت به موقع وجوه موضوع بندهای «الف» و «ب» ماده (۱۱) قانون اقدام ننمایند، بیمه مرکزی مکلف است به درخواست مدیر صندوق، موضوع را بررسی و ماده (۲۸‏) قانون را اعمال نماید.

تبصره ۲- مدیر صندوق موظف است در صورت عدم پرداخت حقوق قانونی صندوق از سوی شرکت های بیمه نسبت به اعلام جرم موضوع تبصره (۵‏) ماده (۱۱‏) قانون به مراجع قضایی اقدام نماید.

ماده ۱۹- معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور موظف است در اجرای بندهای «هـ» و «و» ماده (۱۱) قانون، همه ساله در لایحه بودجه کل کشور، مبلغی معادل بیست درصد از جرایم وصولی راهنمایی و رانندگی در کل کشور و نیز معادل بیست درصد از کل هزینه های دادرسی و جزای نقدی وصولی توسط قوه ‏قضاییه را به منظور تأمین بخشی از منابع مالی صندوق پیش بینی و منظور نماید تا طبق مفاد ماده (۲۰‏) به صندوق پرداخت گردد.

‏ماده ۲۰- وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است ظرف ده روز از پایان هر ماه‏، معادل بیست درصد از جر ایم وصولی راهنمایی و رانندگی در کل کشور و همچنین معادل بیست درصد از کل هزینه های دادرسی و جزای نقدی وصولی توسط قوه ‏قضاییه را به صندوق پرداخت نماید.

‏ماده۲۱ ‏- معاونت یاد شده ‏موظف است در صورت کمبود منابع مالی صندوق جهت ایفای تعهدات آن و در اجرای تبصره (۱‏) ماده ‏(۱۱) قانون با درخواست مدیر صندوق و تأیید و اعلام رییس مجمع عمومی صندوق، کسری منابع صندوق را در بودجه سنواتی سال بعد منظور نماید.

‏ماده۲۲ ‏- مازاد درآمد بر هزینه در پایان سال مالی پس از تصویب مجمع عمومی به حساب اندوخته سال بعد به منظور انجام تعهدات مقرر در قانون منتقل می شود. وجوه ‏مصرف نشده منابع درآمدی هر سال به حساب افزایش اندوخته احتیاطی منظور خواهد شد.

‏این تصویبنامه در تاریخ ۳/۱۱/۱۳۸۸ به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.

آئین نامه صندوق تامین خسارت های بدنی (مصوب ۲۱/۴/۱۳۴۸)

ماده ۱- دراجرای ماده ۱۰ قانون بیمه اجباری شخص ثالث مصوب دی ماه ۱۳۴۷ صندوق مستقلی به نام تامین خسارتهای بدنی در بیمه مرکزی ایران تشکیل می شود.
مرکز صندوق تهرا ن است و صندوق درصورت لزوم می تواند در شهرستانها و بخشها شعب یا نمایندگی داشته باشد.
ماده ۲- صندوق از جهت سازمانی جزو بیمه مرکزی ایران محسوب و امور آن به وسیله بیمه مرکزی ایران اداره می گردد. حساب درآمد صندوق به طور مستقل نگهداری خواهد شد.
ماده ۳- صندوق دارای یک نفر رئیس است که به تصویب هیات عامل بیمه مرکزی ایران برای مدت سه سال منصوب می شود و تجدید انتصاب او بلامانع است.
ماده ۴- ده درصد از درآمد صندوق بابت هزینه هایی که بیمه مرکزی ایران برای اداره صندوق متحمل می شود به بیمه مرکزی ایران پرداخت خواهد شد.
ماده ۵- صندوق تامین خسارتهای بدنی در پایان هر سال مالی حداکثر تا پایان خرداد ماه هرسال باید حساب درآمد و هزینه سال قبل خود را تنظیم نماید.
مجموع عمومی بیمه مرکزی ایران ضمن تشکیل جلسه برای رسیدگی به ترازنامه بیمه مرکزی ایران به حساب درآمد و هزینه صندوق نیز رسیدگی خواهد کرد.
ب – نحوه رسیدگی و پرداخت خسارت
ماده ۶- اشخاص ثالث زیان دیده که به علل مذکور در ماده ۱۰ قانون بیمه اجباری شخص ثالث نتوانند خسارت خود را از بیمه گران دریافت دارند می توانند ظرف ده روز از تاریخ دریافت پاسخ بیمه گر مبنی بر رد مطالبه خسارت درخواست غرامت خود را به ضمیمه پاسخ مذکور و مدارک و اطلاعات مربوطه برای صندوق ارسال دارند.
چنانچه خسارت وارده بر اثر حادثه ای باشد که مسوول حادثه فرارکرده باشد و یا پس از تحقیقات کافی شناخته نشده باشد , زیان دیدگان می توانند ظرف سه ماه از تاریخ وقوع حادثه به صندوق مراجعه و با تسلیم مدارک لازم تقاضای جبران خسارت نمایند.
ماده ۷- درخواست خسارت زیان دیدگان باید شامل علت عدم پرداخت خسارت ازطرف بیمه گران , نام و نشانی بیمه گران , نام ونشانی مسوول حادثه ( درصورتی که مسوول حادثه شناخته شده باشد) , اقداماتی که علیه مسوول حادثه بعمل آمده و اطلاعاتی که راجع به وضع و توانایی مالی مسوول حادثه بدست آمده ذکر گردد.
ماده ۸- بیمه گرانی که به واسطه یکی از علل مذکور در ماده ۱۰ قانون متعهد به جبران خسارات اشخاص ثالث نباشند موظفند مراتب را ظرف سه روز از تاریخ اعلام تصمیم خود مبنی بر رد خسارت زیان دیدگان به صندوق اطلاع دهند و پرونده خسارت و مدارک و اطلاعات مربوطه را برای صندوق ارسال دارند .
ماده ۹- مقامات انتظامی که به حوادث وسایل نقلیه موتوری زمینی رسیدگی می کنند در صورتی که متوجه شوند مسوول حادثه فاقد بیمه نامه موضوع قانون بیمه شخص ثالث است یا در مواردی که مسوول حادثه فرار کرده , یا شناخته نشده باشد موظفند یک نسخه از صورت مجلس و گزارش فنی خود را در موردحادثه برای اطلاع صندوق ارسال دارند.
ماده ۱۰- صندوق تامین پس از دریافت درخواست غرامت زیان دیدگان و وصول پرونده خسارت و اطلاعیه بیمه گر در مورد مطالبه خسارت زیان دیدگان و مدارک و اسناد لازم دیگر مدارک و اسناد واصله را مورد رسیدگی قرار می دهد و با توجه به مقررات این آیین نامه نسبت به پرداخت خسارت اقدام می کند.
ماده ۱۱- تعهدات صندوق تامین در مورد خسارت های بدنی اشخاص ثالث به میزانی است که برای تامین خسارات بدنی در ماده ۱۰ آیین نامه اجرایی قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسیله نقلیه موتوری زمین تعیین شده است.
*براساس مصوبه مورخ ۱۱/۶/۱۳۷۷ هیات وزیران سقف تعهد صندوق تامین خسارتهای بدنی در مقابل هریک از زیاندیدگان مشمول , معادل ۱۵۰۰۰۰۰۰ ریال می باشد.
تبصره ۱- از اول فروردین ماه ۱۳۵۲ در هر حادثه مذکور در تبصره یک ماده یک قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث که تعدد فوت شدگان و مجروحین حادثه سبب می شود که میزان خسارت دریافتی وارث هر فوت شده از مبلغ یکصد هزار ریال موضوع ماده ۱۰ تصویب نامه شماره ۹۸۱۶ مورخ ۴/۵/۱۳۴۸ هیات وزیران راجع به اصلاح حداقل مبلغ بیمه و تعرفه حق بیمه مقرر در مواد ۱۰ و ۱۱ آیین نامه اجرایی قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی خسارتهای بدنی مابه التفاوت تا مبلغ یکصد هزار ریال را در مورد هر فوت شده به وراث قانونی هریک از فوت شدگان پرداخت خواهد نمود.
تبصره ۲- از اول دی ماه ۱۳۵۳ در هرحادثه مذکور در تبصره ۱ ماده یک قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث که تعدد فوت شدگان و مجروحین حادثه سبب می شود که میزان خسارت دریافتی هر مجروح حادثه از مبلغ یکصدهزار ریال موضوع ماده ۱۰ تصویب نامه شماره ۹۸۱۶ مورخ ۴/۵-۱۳۴۸ هیات وزیران راجع به اصلاح حداقل مبلغ بیمه و تعرفه حق بیمه مقرر در مواد ۱۰ و ۱۱ آیین نامه اجرایی بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث کمتر شود صندوق تامین خسارتهای بدنی درصورتی که هزینه های انجام شده برای معالجه کمتر از یکصد هزار ریال باشد مابه التفاوت خسارت دریافتی هر مجروح با تا میزان هزینه های انجام شده و درصورتی که هزینه معالجه هر مجروح یکصد هزار ریال یا بیش از آن باشد مابه التفاوت تا مبلغ یکصد هزار ریال را پرداخت خواهد نمود.
ماده ۱۲- درصورتی که زیان دیدگان از مراجع دیگری مانند سازمان بیمه های اجتماعی یا سازمان بیمه کارمندان دولت یا صندوق های ویژه جبران خسارت غرامت دریافت نمایند صندوق غرامتی نخواهد پرداخت و هیچیک از بیمه گران و سازمانهای بیمه ای و صندوق های ویژه جبران غرامت حق مراجعه و تقاضای استرداد خسارت پرداخت شده به اشخاص ثالث را از صندوق تامین خسارتهای بدنی ندارد.